Πατήστε εδώ, για να κάνετε το www.Messinia-Holidays.gr αρχική σας σελίδα.

Δυτικός Ταΰγετος

Η περιοχή του Δυτικού Ταϋγέτου, περιλαμβάνει τα χωριά (σήμερα Δημοτικά Διαμερίσματα του Δήμου Καλαμάτας), του Νομού Μεσσηνίας από το βορειότερο σημείο του Κουταλά και της Νέδουσας, μέχρι νοτιότερα του Ελαιοχωρίου, της Βέργας και της Μαντίνειας.

Μετά την γήρανση των χωριών από την αστυφιλία των τελευταίων πενήντα χρόνων, τα προγράμματα αναβάθμισης του Ταϋγέτου, έχουν αρχίσει να δίνουν νέα πνοή. Οι υδρόμυλοι και τα υδροκίνητα ελαιοτριβεία έχουν αρχίσει να ανακαινίζονται, κτίζονται ξενώνες και αρκετά σπίτια επαναλειτουργούν τουλάχιστον κατά το καλοκαίρι.

Στην περιοχή του Δυτικού Ταϋγέτου, περιλαμβάνονται οι ακόλουθες περιοχές:

Περιοχές με ένδειξη απογραφής

Η Καλαμάτα στην απογραφή του 2001 έχει 49.154 κατοίκους (από 44.052 που είχε στην απογραφή του 1991), από τους 49.550 του Δ.δ. Καλαμάτας και τις 57.620 ολόκληρου του Δήμου Καλαμάτας. Καταλαμβάνει έκταση 42.621 στρεμμάτων και ανήκει στον Νομό Μεσσηνίας.

Στο δ.Δ Καλαμάτας περιλαμβάνονται και τα χωριουδάκια του Κουταλά με 18 κατοίκους, τα Μενινά 18, η Βελανιδιά 27, ο Μπουρνιάς 271, ο Προφήτης Ηλίας 62.

Στον Δήμο Καλαμάτας περιλαμβάνονται 14 Δημοτικά διαμερίσματα, εκ των οποίων τα ακόλουθα 9 ανήκουν στον Δυτικό Ταΰγετο:

Δ.δ. Αλαγονίας με έκταση 22.093 στρέμματα και 360 κατοίκους το 2001 (410 το 1991), με τις περιοχές Αλαγονία 289, και Μαχαλάς 71.

Δ.δ. Αρτεμισίας με έκταση 38.797 στρέμματα και 310 κατοίκους το 2001 (339 το 1991), με τις περιοχές Αρτεμισία 291, και Θεοτόκος με 19 απογραφέντες.

Δ.δ. Καρβελίου με έκταση 29.891 στρέμματα και 180 κατοίκους το 2001 (180 και το 1991), με τις περιοχές Καρβέλι 74, η Αγία Τριάδα 33, Εμιαλοί 10, και Κάτω Καρβέλι με 63 απογραφέντες.

Δ.δ. Νεδούσης με έκταση 19.802 στρέμματα και 158 κατοίκους το 2001 (206 το 1991).

Δ.δ. Πηγών με έκταση 11.492 στρέμματα και 103 κατοίκους το 2001 (149 το 1991), με τις περιοχές Πηγές 103, και Σκουρόλακκος με 0 απογραφέντες.

Δ.δ. Λαδά με έκταση 12.597 στρέμματα και 223 κατοίκους το 2001 (231 το 1991), με τις περιοχές Λαδάς 210, Αγία Μαρίνα 0, και Άγιος Βασίλειος Λαδά με 13 απογραφέντες.

Δ.δ. Ελαιοχωρίου με έκταση 24.448 στρέμματα και 385 κατοίκους το 2001 (352 το 1991), με τις περιοχές το Ελαιοχώρι 116, την Αράχοβα 33, τα Διάσελλα 19, τη Δήμιοβα 12, και τα Περιβολάκια με 205 απογραφέντες.

Δ.δ. Βέργας με έκταση 23.271 στρέμματα και 2.110 κατοίκους το 2001 (από μόλις 1.271 το 1991), με τις περιοχές Παραλία Βέργας, η οποία γιγαντώνεται μετά τους σεισμούς της Καλαμάτας με 2.046 κατοίκους, την Άνω Βέργα με 11 και την Κάτω Βέργα με 53 απογραφέντες.

Δ.δ. Μικράς Μαντινείας με μικρή έκταση μόλις 3.576 στρεμμάτων και 688 κατοίκους το 2001 (606 το 1991).

 Ιστορία

Η μεγάλη ιστορία του Δυτικού Ταϋγέτου, έχει υμνηθεί από τον Όμηρο για το περίφημο κρασί του τον Δένθη τον φυσικό οχυρό Δενθιάδες και τους κατοίκους του τους Δενθάλιους που κατοικούσαν στην όμορφη Δενθαλιάτιδα Χώρα.

Δενθαλιάτιδα

Δενθαλιάτις Χώρα (ή Δενθελιάτις), ονομαζόταν κατά τα ομηρικά χρόνια, η περιοχή των Δημοτικών Διαμερισμάτων του Ταϋγέτου της Καλαμάτας και ειδικότερα ο οικισμός Δενθάλιοι, στην θέση που βρίσκεται η σημερινή Αρτεμισία Καλαμάτας, από την περιοχή της Κάτω Χώρας έως το ναό του Αγίου Ιωάννου (πρώην μοναστήρι με περίφημα εκπαιδευτήρια), το επονομαζόμενο στην αρχαιότητα έρυμα (φυσικό οχυρό) Δενθιάδες και από την εποχή της Ενετοκρατίας "Κάστρο του Μελέ".

Οι κάτοικοι ονομάζονταν Δενθάλιοι και η περιοχή ήταν περίφημη στον τότε γνωστό κόσμο από το κρασί Δένθις, το παλαιότερο προϊόν με ονομασία προέλευσης, όπως αναφέρει ο Αλκμάν, από το οποίο παραγόταν ο άπυρος οίνος ανθοσμίας. Η περιοχή αυτή λόγω της στρατιωτικής της σημασίας σχετικά με τη Μεσσηνία και τη Λακωνία ήτανε πάντοτε το μήλον της έριδος μεταξύ των Μεσσήνιων και των Λακώνων. Κοντά στη Δενθελιάτιδα υπήρχε το Ιερό της Λιμνάτιδος Αρτέμιδος στην περιοχή Βόλιμνος, υποψήφιος χώρος για ανασκαφές στην αγροτική περιοχή της Αρτεμισίας, Ιερό στο οποίο αναφέρεται ο αρχαίος Έλληνας γεωγράφος Παυσανίας[1][2].

Ρωμαίοι

Η ονομασία της περιοχής συναντάται και στην εποχή των Ρωμαίων (Dentheliatem Agrum), ενώ μεταγενέστερα εμφανίζεται με το όνομα Πισινά Χωριά και Αλαγονία. Ο Ρωμαίος ιστορικός Τάκιτος αναφέρει[3]:

    Ακούσθησαν μετά ταύτα οι πρέσβεις των Λακαιδεμονίων και των Μεσσηνίων για το δίκαιο του Ναού της Λιμνάτιδας Αρτέμιδος[...]Οι Μεσσήνιοι αντίθετα προβάλανε την αρχαία διανομή της Πελοποννήσου μεταξύ των απογόνων του Ηρακλή και ότι παρεχωρήθη στο βασιλέα τους η Δενθαλιάτις Χώρα, στην οποία βρισκόταν αυτό το ιερό.    

 Η γραμμένη πέτρα

Με απόφαση του αυτοκράτορα της Ρώμης Τιβέριου αποδόθηκε η Δενθελιάτις οριστικά στους Μεσσήνιους μαζί με τις Φαρές και τη Θουρία, τις οποίες ο προκάτοχος του Τιβέριου αυτοκράτορας Οκταβιανός Αύγουστος είχε προηγουμένως παραχωρήσει στους Σπαρτιάτες επειδή ήταν σύμμαχοι και είχαν πολεμήσει μαζί του με αυτόν στη Ναυμαχία του Ακτίου εναντίον του Μάρκου Αντωνίου. Επί Τιβέριου ετέθησαν και τα όρια (όροι), που ήταν λίθινες τετράγωνες στήλες και καθόριζαν τα σύνορα Μεσσηνίων και Λακώνων.

Στην αγροτική περιοχή του σημερινού χωριού Αλαγονία (πρώην Σίτσοβα) και σε ύψος χιλίων πεντακοσίων μέτρων μέσα σε δασώδη περιοχή του Ταϋγέτου υπάρχει η τοποθεσία που και σήμερα ονομάζεται «γραμμένη πέτρα». Κατά την παράδοση, βρισκόταν εκεί μία πέτρινη στήλη που έγραφε στην ανατολική πλευρά επί τάδε Λακωνία, στη δε δυτική επί τάδε Μεσσηνία. Τη στήλη αυτή όπως ίσως και άλλες παρόμοιες φαίνεται ότι κατέστρεψαν απλοϊκοί ποιμένες ή γεωργοί, γιατί νόμιζαν ότι θα έβρισκαν κρυμμένο θησαυρό κάτω από τις σκαλιστές πέτρες.

Η Εφημερίδα

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Αρτεμισίων Αθήνας εκδίδει την εφημερίδα Δενθαλιάτιδα Χώρα.

 Παραπομπές

  1. [...]τῆς δὲ ἀγορᾶς ἄντικρυς κατὰ ταύτην τὴν διέξοδον τέμενός ἐστιν Ἀρτέμιδος καὶ ναὸς Λιμνάτιδος. Παυσανία Ελλάδος Περιήγησις, κεφ. 20,7.
  2. [...]προελθόντι δὲ ἀπ' αὐτῶν μάλιστά που σταδίους ἑπτὰ ἱερὸν Ἀρτέμιδος ἐπίκλησιν Λιμνάτιδος καὶ ἄγαλμά ἐστιν ἐβένου ξύλου...Παυσανία Ελλάδος Περιήγησις, κεφ. 53,11.
  3. Τάκιτου Χρονικά, Βιβλίο Δ', κεφ.43

 

Στις αναφορές του Λουδοβίκου Ρος και του Παυσανία παρακολουθούμε την αφορμή και την εξέλιξη των μακρόχρωνων και οδυνηρών Μεσσηνιακών πολέμων από το ναό της Λιμνάτιδας Αρτέμιδος, την κατάληψη της Άμφειας και της Μεθώνης.

Η αρχαία πόλη Καλάμαι, οι Φαρές, η Γερήνεια αποτελούν ιστορικές πόλεις στις οποίες αναζητούμε τις ρίζες μας από τα απομεινάρια των κτισμάτων και τα γραπτά κείμενα.

Τα μοναστήρια της Βελανιδιάς, του Μαρδακίου, του Μελέ της Σιδηρόπορτας και της Δήμιοβας, έγιναν τα στρατηγεία της κλεφτουριάς η οποία στήριξε την Επανάσταση του 1821, όταν ο Ιμπραήμ κατάκαιγε τον Μεσσηνιακό κάμπο και ο γέρος του Μοριά Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ζητούσε από τους προεστούς του Μυστρά να του στείλουν Πισινοχωρίτες για να στηρίξει τον αγώνα.

Από τα μοναστήρια αυτά, ο Κολοκοτρώνης, ο Νικηταράς και ο Παπαφλέσσας στις 23 Μαρτίου του 1821, κατέβηκαν στην Καλαμάτα για να ενωθούν με τον Καραϊσκάκη και τους άλλους μανιάτες και με την δοξολογία στους Αγίους Αποστόλους, να κυρύξουν την επανάσταση κατά των Τούρκων.

 

 

 

 

 

 

 

 

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια